| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /təˈʋeɣbrɛŋə(n)/ |
| Trennung | te·weeg·bren·gen |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) teweegbreng | (ik) teweegbracht |
| (jij) teweegbrengt | (jij) teweegbracht |
| (hij) teweegbrengt | (hij) teweegbracht |
| (wij) teweegbrengen | (wij) teweegbrachten |
| (jullie) teweegbrengen | (jullie) teweegbrachten |
| (gij) teweegbrengt | (gij) teweegbracht |
| (zij) teweegbrengen | (zij) teweegbrachten |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) teweegbrenge | (dat ik) teweegbrachte |
| (dat jij) teweegbrenge | (dat jij) teweegbrachte |
| (dat hij) teweegbrenge | (dat hij) teweegbrachte |
| (dat wij) teweegbrengen | (dat wij) teweegbrachten |
| (dat jullie) teweegbrengen | (dat jullie) teweegbrachten |
| (dat gij) teweegbrenget | (dat gij) teweegbrachtet |
| (dat zij) teweegbrengen | (dat zij) teweegbrachten |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| breng teweeg | brengt teweeg |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| teweegbrengend, teweegbrengende | (hebben) teweeggebracht |
| Englisch | trigger |
|---|---|
| Esperanto | ekkaŭzi |