| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈɪŋkɛldərə(n)/ |
| Trennung | in·kel·de·ren |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) kelder in | (ik) kelderde in |
| (jij) keldert in | (jij) kelderde in |
| (hij) keldert in | (hij) kelderde in |
| (wij) kelderen in | (wij) kelderden in |
| (jullie) kelderen in | (jullie) kelderden in |
| (gij) keldert in | (gij) kelderdet in |
| (zij) kelderen in | (zij) kelderden in |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) inkeldere | (dat ik) inkelderde |
| (dat jij) inkeldere | (dat jij) inkelderde |
| (dat hij) inkeldere | (dat hij) inkelderde |
| (dat wij) inkelderen | (dat wij) inkelderden |
| (dat jullie) inkelderen | (dat jullie) inkelderden |
| (dat gij) inkelderet | (dat gij) inkelderdet |
| (dat zij) inkelderen | (dat zij) inkelderden |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| kelder in | keldert in |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| inkelderend, inkelderende | (hebben) ingekelderd |
| Deutsch | einkellern; in den Keller bringen |
|---|---|
| Esperanto | enkeligi |