Synonyme: een complot smeden, samenspannen
| Wortart | Verb |
|---|
| Aussprache | /kɔmplɔˈterə(n)/ |
|---|
| Trennung | com·plot·te·ren |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (ik) complotteer | (ik) complotteerde |
| (jij) complotteert | (jij) complotteerde |
| (hij) complotteert | (hij) complotteerde |
| (wij) complotteren | (wij) complotteerden |
| (jullie) complotteren | (jullie) complotteerden |
| (gij) complotteert | (gij) complotteerdet |
| (zij) complotteren | (zij) complotteerden |
| Konjunktiv |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (dat ik) complottere | (dat ik) complotteerde |
| (dat jij) complottere | (dat jij) complotteerde |
| (dat hij) complottere | (dat hij) complotteerde |
| (dat wij) complotteren | (dat wij) complotteerden |
| (dat jullie) complotteren | (dat jullie) complotteerden |
| (dat gij) complotteret | (dat gij) complotteerdet |
| (dat zij) complotteren | (dat zij) complotteerden |
| Imperativ |
|---|
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
|---|
| complotteer | complotteert |
| Partizipien |
|---|
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
|---|
| complotterend, complotterende | (hebben) gecomplotteerd |