Synonyme: uitvegen, uitwissen, wegvagen, wegvegen, wegwissen
| Wortart | Verb |
|---|
| Aussprache | /ˈœʏ̯tfaɣə(n)/ |
|---|
| Trennung | uit·va·gen |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (ik) vaag uit | (ik) vaagde uit |
| (jij) vaagt uit | (jij) vaagde uit |
| (hij) vaagt uit | (hij) vaagde uit |
| (wij) vagen uit | (wij) vaagden uit |
| (jullie) vagen uit | (jullie) vaagden uit |
| (gij) vaagt uit | (gij) vaagdet uit |
| (zij) vagen uit | (zij) vaagden uit |
| Konjunktiv |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (dat ik) uitvage | (dat ik) uitvaagde |
| (dat jij) uitvage | (dat jij) uitvaagde |
| (dat hij) uitvage | (dat hij) uitvaagde |
| (dat wij) uitvagen | (dat wij) uitvaagden |
| (dat jullie) uitvagen | (dat jullie) uitvaagden |
| (dat gij) uitvaget | (dat gij) uitvaagdet |
| (dat zij) uitvagen | (dat zij) uitvaagden |
| Imperativ |
|---|
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
|---|
| vaag uit | vaagt uit |
| Partizipien |
|---|
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
|---|
| uitvagend, uitvagende | (hebben) uitgevaagd |