| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ɦɑlˈveːrə(n)/ |
| Trennung | hal·ve·ren |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) halveer | (ik) halveerde |
| (jij) halveert | (jij) halveerde |
| (hij) halveert | (hij) halveerde |
| (wij) halveren | (wij) halveerden |
| (jullie) halveren | (jullie) halveerden |
| (gij) halveert | (gij) halveerdet |
| (zij) halveren | (zij) halveerden |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) halvere | (dat ik) halveerde |
| (dat jij) halvere | (dat jij) halveerde |
| (dat hij) halvere | (dat hij) halveerde |
| (dat wij) halveren | (dat wij) halveerden |
| (dat jullie) halveren | (dat jullie) halveerden |
| (dat gij) halveret | (dat gij) halveerdet |
| (dat zij) halveren | (dat zij) halveerden |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| halveer | halveert |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| halverend, halverende | (hebben) gehalveerd |
| Deutsch | halbieren; in zwei Hälften teilen |
|---|---|
| Englisch | halve |
| Esperanto | duonigi |
| Portugiesisch | separar em duas partes iguais |
| Schwedisch | halvera |