Synonyme: gnuiven, in zijn vuistje lachen
| Wortart | Verb |
|---|
| Aussprache | /ˈɣnɪfələ(n)/ |
|---|
| Trennung | gnif·fe·len |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (ik) gniffel | (ik) gniffelde |
| (jij) gniffelt | (jij) gniffelde |
| (hij) gniffelt | (hij) gniffelde |
| (wij) gniffelen | (wij) gniffelden |
| (jullie) gniffelen | (jullie) gniffelden |
| (gij) gniffelt | (gij) gniffeldet |
| (zij) gniffelen | (zij) gniffelden |
| Konjunktiv |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (dat ik) gniffele | (dat ik) gniffelde |
| (dat jij) gniffele | (dat jij) gniffelde |
| (dat hij) gniffele | (dat hij) gniffelde |
| (dat wij) gniffelen | (dat wij) gniffelden |
| (dat jullie) gniffelen | (dat jullie) gniffelden |
| (dat gij) gniffelet | (dat gij) gniffeldet |
| (dat zij) gniffelen | (dat zij) gniffelden |
| Imperativ |
|---|
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
|---|
| gniffel | gniffelt |
| Partizipien |
|---|
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
|---|
| gniffelend, gniffelende | (hebben) gegniffeld |