| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /vərˈsplɪntərə(n)/ |
| Trennung | ver·splin·te·ren |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (hij) versplintert | (hij) versplinterde |
| (zij) versplinteren | (zij) versplinterden |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat hij) versplintere | (dat hij) versplinterde |
| (dat zij) versplinteren | (dat zij) versplinterden |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| versplinterend, versplinterende | (zijn) versplinterd |
| Esperanto | dissplitiĝi |
|---|