Synonyme: uiteenspatten, uit elkaar springen
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (ik) spring uiteen | (ik) sprong uiteen |
| (jij) springt uiteen | (jij) sprong uiteen |
| (hij) springt uiteen | (hij) sprong uiteen |
| (wij) springen uiteen | (wij) sprongen uiteen |
| (jullie) springen uiteen | (jullie) sprongen uiteen |
| (gij) springt uiteen | (gij) sprongt uiteen |
| (zij) springen uiteen | (zij) sprongen uiteen |
| Konjunktiv |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (dat ik) uiteenspringe | (dat ik) uiteenspronge |
| (dat jij) uiteenspringe | (dat jij) uiteenspronge |
| (dat hij) uiteenspringe | (dat hij) uiteenspronge |
| (dat wij) uiteenspringen | (dat wij) uiteensprongen |
| (dat jullie) uiteenspringen | (dat jullie) uiteensprongen |
| (dat gij) uiteenspringet | (dat gij) uiteenspronget |
| (dat zij) uiteenspringen | (dat zij) uiteensprongen |
| Imperativ |
|---|
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
|---|
| spring uiteen | springt uiteen |
| Partizipien |
|---|
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
|---|
| uiteenspringend, uiteenspringende | (zijn) uiteengesprongen |