| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈspɛɪ̯tə(n)/ |
| Trennung | spij·ten |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (hij) spijt | (hij) speet |
| (zij) spijten | (zij) speten |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat hij) spijte | (dat hij) spete |
| (dat zij) spijten | (dat zij) speten |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| spijtend, spijtende | (hebben) gespeten |
| Deutsch | leid tun |
|---|---|
| Esperanto | bedaŭrigi |