| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /œʏ̯ˈteŋɣan/ |
| Trennung | uit·een·gaan |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (wij) gaan uiteen | (wij) gingen uiteen |
| (jullie) gaan uiteen | (jullie) gingen uiteen |
| (gij) gaat uiteen | (gij) gingt uiteen |
| (zij) gaan uiteen | (zij) gingen uiteen |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat wij) uiteengaan | (dat wij) uiteengingen |
| (dat jullie) uiteengaan | (dat jullie) uiteengingen |
| (dat gij) uiteengaat | (dat gij) uiteenginget |
| (dat zij) uiteengaan | (dat zij) uiteengingen |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| ga uiteen | gaat uiteen |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| uiteengaand, uiteengaande | (zijn) uiteengegaan |
| Esperanto | disflankiĝi |
|---|