| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ɑdyˈseːrə(n)/ |
| Trennung | ad·du·ce·ren |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (hij) adduceert | (hij) adduceerde |
| (zij) adduceren | (zij) adduceerden |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat hij) adducere | (dat hij) adduceerde |
| (dat zij) adduceren | (dat zij) adduceerden |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| adduceer | adduceert |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| adducerend, adducerende | (hebben) geadduceerd |
| Deutsch | adduzieren |
|---|---|
| Englisch | adduct |
| Esperanto | adukcii |