| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈansprekə(n)/ |
| Trennung | aan·spre·ken |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) spreek aan | (ik) sprak aan |
| (jij) spreekt aan | (jij) sprak aan |
| (hij) spreekt aan | (hij) sprak aan |
| (wij) spreken aan | (wij) spraken aan |
| (jullie) spreken aan | (jullie) spraken aan |
| (gij) spreekt aan | (gij) spraakt aan |
| (zij) spreken aan | (zij) spraken aan |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) aanspreke | (dat ik) aansprake |
| (dat jij) aanspreke | (dat jij) aansprake |
| (dat hij) aanspreke | (dat hij) aansprake |
| (dat wij) aanspreken | (dat wij) aanspraken |
| (dat jullie) aanspreken | (dat jullie) aanspraken |
| (dat gij) aanspreket | (dat gij) aanspraket |
| (dat zij) aanspreken | (dat zij) aanspraken |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| spreek aan | spreekt aan |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| aansprekend, aansprekende | (hebben) aangesproken |
| Englisch | break into |
|---|---|
| Esperanto | depreni de |