Synonym: afvaardigen
| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /deleˈɣeːrə(n)/, /deləˈɣeːrə(n)/ |
| Trennung | de·le·ge·ren |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) delegeer | (ik) delegeerde |
| (jij) delegeert | (jij) delegeerde |
| (hij) delegeert | (hij) delegeerde |
| (wij) delegeren | (wij) delegeerden |
| (jullie) delegeren | (jullie) delegeerden |
| (gij) delegeert | (gij) delegeerdet |
| (zij) delegeren | (zij) delegeerden |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) delegere | (dat ik) delegeerde |
| (dat jij) delegere | (dat jij) delegeerde |
| (dat hij) delegere | (dat hij) delegeerde |
| (dat wij) delegeren | (dat wij) delegeerden |
| (dat jullie) delegeren | (dat jullie) delegeerden |
| (dat gij) delegeret | (dat gij) delegeerdet |
| (dat zij) delegeren | (dat zij) delegeerden |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| delegeer | delegeert |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| delegerend, delegerende | (hebben) gedelegeerd |
| Deutsch | abordnen; delegieren; entsenden |
|---|---|
| Englisch | delegate |
| Esperanto | delegi |
| Französisch | déléguer |
| Katalanisch | delegar |
| Portugiesisch | delegar; deputar |
| Saterfriesisch | ou‐oardenje; delegierje |
| Spanisch | delegar |
| Ungarisch | delegál; kiküld |
| WestFriesisch | ôffurdigje |