Synonyme: abstraheren, afleiden
| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /dedyˈserə(n)/ |
| Trennung | de·du·ce·ren |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) deduceer | (ik) deduceerde |
| (jij) deduceert | (jij) deduceerde |
| (hij) deduceert | (hij) deduceerde |
| (wij) deduceren | (wij) deduceerden |
| (jullie) deduceren | (jullie) deduceerden |
| (gij) deduceert | (gij) deduceerdet |
| (zij) deduceren | (zij) deduceerden |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) deducere | (dat ik) deduceerde |
| (dat jij) deducere | (dat jij) deduceerde |
| (dat hij) deducere | (dat hij) deduceerde |
| (dat wij) deduceren | (dat wij) deduceerden |
| (dat jullie) deduceren | (dat jullie) deduceerden |
| (dat gij) deduceret | (dat gij) deduceerdet |
| (dat zij) deduceren | (dat zij) deduceerden |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| deduceer | deduceert |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| deducerend, deducerende | (hebben) gededuceerd |
| Dänisch | slutte |
|---|---|
| Deutsch | ableiten; deduzieren; folgern; schließen; herleiten |
| Englisch | deduce |
| Esperanto | dedukti |
| Französisch | déduire |
| Italienisch | concludere; dedurre |
| Katalanisch | deduir |
| Portugiesisch | concluir; deduzir; inferir |
| Rumänisch | aduna; însuma |
| Saterfriesisch | ouleede; deduzierje; foulgerje |
| Spanisch | deducir |