| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈrekənə(n)/ |
| Trennung | re·ke·nen |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) reken | (ik) rekende |
| (jij) rekent | (jij) rekende |
| (hij) rekent | (hij) rekende |
| (wij) rekenen | (wij) rekenden |
| (jullie) rekenen | (jullie) rekenden |
| (gij) rekent | (gij) rekendet |
| (zij) rekenen | (zij) rekenden |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) rekene | (dat ik) rekende |
| (dat jij) rekene | (dat jij) rekende |
| (dat hij) rekene | (dat hij) rekende |
| (dat wij) rekenen | (dat wij) rekenden |
| (dat jullie) rekenen | (dat jullie) rekenden |
| (dat gij) rekenet | (dat gij) rekendet |
| (dat zij) rekenen | (dat zij) rekenden |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| reken | rekent |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| rekenend, rekenende | (hebben) gerekend |
| Deutsch | rechnen |
|---|---|
| Englisch | count |
| Esperanto | kalkuli |