| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈrɵstə(n)/ |
| Trennung | rus·ten |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) rust | (ik) rustte |
| (jij) rust | (jij) rustte |
| (hij) rust | (hij) rustte |
| (wij) rusten | (wij) rustten |
| (jullie) rusten | (jullie) rustten |
| (gij) rust | (gij) rusttet |
| (zij) rusten | (zij) rustten |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) ruste | (dat ik) rustte |
| (dat jij) ruste | (dat jij) rustte |
| (dat hij) ruste | (dat hij) rustte |
| (dat wij) rusten | (dat wij) rustten |
| (dat jullie) rusten | (dat jullie) rustten |
| (dat gij) rustet | (dat gij) rusttet |
| (dat zij) rusten | (dat zij) rustten |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| rustend, rustende | (hebben) gerust |
| Deutsch | sich lehnen; sich stützen |
|---|---|
| Esperanto | apogiĝi |