Synonyme: verplichten, nopen
| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈdʋɪŋə(n)/ |
| Trennung | dwin·gen |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) dwing | (ik) dwong |
| (jij) dwingt | (jij) dwong |
| (hij) dwingt | (hij) dwong |
| (wij) dwingen | (wij) dwongen |
| (jullie) dwingen | (jullie) dwongen |
| (gij) dwingt | (gij) dwongt |
| (zij) dwingen | (zij) dwongen |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) dwinge | (dat ik) dwonge |
| (dat jij) dwinge | (dat jij) dwonge |
| (dat hij) dwinge | (dat hij) dwonge |
| (dat wij) dwingen | (dat wij) dwongen |
| (dat jullie) dwingen | (dat jullie) dwongen |
| (dat gij) dwinget | (dat gij) dwonget |
| (dat zij) dwingen | (dat zij) dwongen |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| dwing | dwingt |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| dwingend, dwingende | (hebben) gedwongen |
| Afrikaans | dwing |
|---|---|
| Albanisch | detyroj |
| Dänisch | tvinge |
| Deutsch | zwingen |
| Englisch | compel; force; constrain; necessitate |
| Esperanto | devigi |
| Französisch | imposer; obliger; obliger à |
| Isländisch | neyða; þvinga |
| Italienisch | costringere; forzare |
| Katalanisch | obligar |
| Latein | coercere |
| Malaiisch | paksa … memaksa |
| Norwegisch | tvinge |
| Papiamento | fòrsa; forsa; obligá |
| Polnisch | zmusić |
| Portugiesisch | constranger; forçar; obrigar |
| Rumänisch | forța; sili |
| Saterfriesisch | twinge |
| Schwedisch | förplikta; tvinga |
| Spanisch | forzar; obligar |
| Sranan | dwengi |
| Thai | ข่มเหง |
| Tschechisch | donutit; nutit; přinutit; donucovat |
| WestFriesisch | ferplichtsje |