Sinonieme: halsstarrig, hardnekkig, stijfhoofdig, verbeten, verstokt, stijfkoppig, obstinaat, eigenzinnig
| Woordsoort | byvoeglike naamwoord |
|---|
| Uitspraak | /ˈkɔpəx/ |
|---|
| Afbreking | kop·pig |
|---|
Trappe van vergelyking
| Stellende trap | koppig |
|---|
| Vergrotende trap | koppiger |
|---|
| Oortreffende trap | koppigst |
|---|
Verbuiging
| | Stellende trap | Vergrotende trap | Oortreffende trap |
|---|
| Predikatief | koppig | koppiger | (het) koppigst, (het) koppigste |
|---|
| Attributief | Onbepaald | Manlike en vroulike meervoud | koppige | koppigere | koppigste |
|---|
| Onsydige enkelvoud | koppig | koppiger | koppigst |
|---|
| Meervoud | koppige | koppigere | koppigste |
|---|
| Bepaald | koppige | koppigere | koppigste |
|---|
| Partitief | koppigs | koppigers | |
|---|
Mijn moeder was koppig.
Zeg maar dat ik koppig was en niet wilde luisteren.
Ook ik hield hem zulks voor, doch Rhialto is een koppig man.
Deze middag ga ik nog eens bij die koppige ezel langs.