Sinonieme: bevoegd, deskundig, vakkundig, zaakkundig
| Woordsoort | byvoeglike naamwoord |
|---|
| Uitspraak | /kɔmpəˈtɛnt/, /kɔmpeˈtɛnt/ |
|---|
| Afbreking | com·pe·tent |
|---|
Trappe van vergelyking
| Stellende trap | competent |
|---|
| Vergrotende trap | competenter |
|---|
| Oortreffende trap | competentst |
|---|
Verbuiging
| | Stellende trap | Vergrotende trap | Oortreffende trap |
|---|
| Predikatief | competent | competenter | (het) competentst, (het) competentste |
|---|
| Attributief | Onbepaald | Manlike en vroulike meervoud | competente | competentere | competentste |
|---|
| Onsydige enkelvoud | competent | competenter | competentst |
|---|
| Meervoud | competente | competentere | competentste |
|---|
| Bepaald | competente | competentere | competentste |
|---|
| Partitief | competents | competenters | |
|---|
Ik hoop net zo competent te worden als mijn vader.
Dat admiraal Nagumo aan de meeste hiervan schuldig was, rechtvaardigt niet de conclusie dat hij minder competent was dan de andere bevelhebbers.
Beiden worden geacht competent te zijn.