| Woordsoort | byvoeglike naamwoord |
|---|---|
| Uitspraak | /ɣəˈbidənt/ |
| Afbreking | ge·bie·dend |
| Predikatief | ||||
|---|---|---|---|---|
| Attributief | Onbepaald | Manlike en vroulike meervoud | gebiedende | |
| Onsydige enkelvoud | gebiedend | |||
| Meervoud | gebiedende | |||
| Bepaald | gebiedende | |||
| Partitief | gebiedends | |||
| Duits | imperativisch; befehlend; gebieterisch; zwingend; bindend; Imperativ‐; Befehls‐; Zwangs‐ |
|---|---|
| Engels | imperative |
| Esperanto | imperativa |