Sinonieme: aanslaan, opspringen, stuiten, terugspringen, afketsen
| Woordsoort | werkwoord |
|---|
| Uitspraak | /ˈɑfstœʏ̯tə(n)/ |
|---|
| Afbreking | af·stui·ten |
|---|
Vervoeging
| Aantonende wys |
|---|
| Teenwoordige tyd | Verlede tyd |
|---|
| (hij) stuit af | (hij) stuitte af |
| (zij) stuiten af | (zij) stuitten af |
| Aanvoegende wys |
|---|
| Teenwoordige tyd | Verlede tyd |
|---|
| (dat hij) afstuite | (dat hij) afstuitte |
| (dat zij) afstuiten | (dat zij) afstuitten |
| Deelwoorde |
|---|
| Teenwoordige deelwoord | Verlede deelwoord |
|---|
| afstuitend, afstuitende | (zijn) afgestuit |
Onbewogen stond hij temidden van de kogelregen, die op hem afstuitte als druppels op een zinken dak.
Driemaal schoot Locksley op De Bracy en driemaal stuitte zijn pijl af op diens wapenrusting.