Sinonieme: harken, rijven
| Woordsoort | werkwoord |
|---|
| Uitspraak | /ˈɔpɦɑrkə(n)/ |
|---|
| Afbreking | op·har·ken |
|---|
Vervoeging
| Aantonende wys |
|---|
| Teenwoordige tyd | Verlede tyd |
|---|
| (ik) hark op | (ik) harkte op |
| (jij) harkt op | (jij) harkte op |
| (hij) harkt op | (hij) harkte op |
| (wij) harken op | (wij) harkten op |
| (jullie) harken op | (jullie) harkten op |
| (gij) harkt op | (gij) harktet op |
| (zij) harken op | (zij) harkten op |
| Aanvoegende wys |
|---|
| Teenwoordige tyd | Verlede tyd |
|---|
| (dat ik) opharke | (dat ik) opharkte |
| (dat jij) opharke | (dat jij) opharkte |
| (dat hij) opharke | (dat hij) opharkte |
| (dat wij) opharken | (dat wij) opharkten |
| (dat jullie) opharken | (dat jullie) opharkten |
| (dat gij) opharket | (dat gij) opharktet |
| (dat zij) opharken | (dat zij) opharkten |
| Gebiedende wys |
|---|
| Enkelvoud/Meervoud | Meervoud |
|---|
| hark op | harkt op |
| Deelwoorde |
|---|
| Teenwoordige deelwoord | Verlede deelwoord |
|---|
| opharkend, opharkende | (hebben) opgeharkt |