Sinonieme: doods, eenzaam, uitgestorven, verlaten
| Woordsoort | byvoeglike naamwoord |
|---|
| Uitspraak | /dezoˈlat/ |
|---|
| Afbreking | de·so·laat |
|---|
Trappe van vergelyking
| Stellende trap | desolaat |
|---|
| Vergrotende trap | desolater |
|---|
| Oortreffende trap | desolaatst |
|---|
Verbuiging
| | Stellende trap | Vergrotende trap | Oortreffende trap |
|---|
| Predikatief | desolaat | desolater | (het) desolaatst, (het) desolaatste |
|---|
| Attributief | Onbepaald | Manlike en vroulike meervoud | desolate | desolatere | desolaatste |
|---|
| Onsydige enkelvoud | desolaat | desolater | desolaatst |
|---|
| Meervoud | desolate | desolatere | desolaatste |
|---|
| Bepaald | desolate | desolatere | desolaatste |
|---|
| Partitief | desolaats | desolaters | |
|---|
Na verloop van tijd werkte de indruk die de desolate mijn op hem maakte zelfs averechts.
Zo liepen we ongeveer twee uur en de zon ging juist onder toen we in een streek kwamen die er nog desolater uitzag.