Sinonieme: eigenaardig, gek, raar, vreemdsoortig, wonderlijk, zonderling, zonderbaar
| Woordsoort | byvoeglike naamwoord |
|---|
| Uitspraak | /vremt/ |
|---|
| Afbreking | vreemd |
|---|
Trappe van vergelyking
| Stellende trap | vreemd |
|---|
| Vergrotende trap | vreemder |
|---|
| Oortreffende trap | vreemdst |
|---|
Verbuiging
| | Stellende trap | Vergrotende trap | Oortreffende trap |
|---|
| Predikatief | vreemd | vreemder | (het) vreemdst, (het) vreemdste |
|---|
| Attributief | Onbepaald | Manlike en vroulike meervoud | vreemde | vreemdere | vreemdste |
|---|
| Onsydige enkelvoud | vreemd | vreemder | vreemdst |
|---|
| Meervoud | vreemde | vreemdere | vreemdste |
|---|
| Bepaald | vreemde | vreemdere | vreemdste |
|---|
| Partitief | vreemds | vreemders | |
|---|
Er ligt een vreemd landschap achter mijn schuurtje.
Vind je het niet vreemd dat ze zo’n sterke invloed op je uitoefenen?
Iets vreemds was nu gekomen in alles wat groeide.
Dat is een vreemd verhaal.
En dat was vreemd.
Maar er zijn de laatste dagen nog vreemdere reizigers door Breeg getrokken.