| Uttal | /ˈkɪnə/ |
|---|---|
| Avstavning | kin·ne |
| Del av tal | verb |
| Indikativ | |
|---|---|
| Presens | Dåtid |
| (ik) kin | (ik) koe |
| (do) kinst | (do) koest |
| (hy) kin | (hy) koe |
| (wy) kinne | (wy) koenen, koene |
| (jimme) kinne | (jimme) koenen, koene |
| (sy) kinne | (sy) koenen, koene |
| Perfektparticip | |
| (hawwe) kinnen, kind | |
| Infinitiv II | |
| kinnen | |
| afrikaans | mag |
|---|---|
| engelska | be able |
| esperanto | povi |
| lågtyska | dörven |
| nederländska | mogen |
| tyska | können; dürfen |