| Prononciation | /ˈkɪnə/ |
|---|---|
| Césure | kin·ne |
| Parti du discours | verbe |
| Indicatif | |
|---|---|
| Présent | Passé |
| (ik) kin | (ik) koe |
| (do) kinst | (do) koest |
| (hy) kin | (hy) koe |
| (wy) kinne | (wy) koenen, koene |
| (jimme) kinne | (jimme) koenen, koene |
| (sy) kinne | (sy) koenen, koene |
| Participe passé | |
| (hawwe) kinnen, kind | |
| Infinitif II | |
| kinnen | |
| afrikaans | mag |
|---|---|
| allemand | können; dürfen |
| anglais | be able |
| bas allemand | dörven |
| espéranto | povi |
| néerlandais | mogen |