| Utspraak | /ˈkɪnə/ |
|---|---|
| Ofbreking | kin·ne |
| Wurdsoarte | tiidwurd |
| Oantoanende foarm | |
|---|---|
| Notiid | Doetiid |
| (ik) kin | (ik) koe |
| (do) kinst | (do) koest |
| (hy) kin | (hy) koe |
| (wy) kinne | (wy) koenen, koene |
| (jimme) kinne | (jimme) koenen, koene |
| (sy) kinne | (sy) koenen, koene |
| Doemulwurd | |
| (hawwe) kinnen, kind | |
| Ynfinityf II | |
| kinnen | |
| Afrikaansk | mag |
|---|---|
| Dútsk | können; dürfen |
| Esperanto | povi |
| Ingelsk | be able |
| Nederdútsk | dörven |
| Nederlânsk | mogen |