Synonym: ferkomme
| Pronunciation | /ˈomkomə/ |
|---|---|
| Hyphenation | om·kom·me |
| Part of speech | verb |
| Indicative mood | |
|---|---|
| Present tense | Past tense |
| (ik) kom om | (ik) kaam om |
| (do) komst om | (do) kaamst om |
| (hy) komt om | (hy) kaam om |
| (wy) komme om | (wy) kamen om |
| (jimme) komme om | (jimme) kamen om |
| (sy) komme om | (sy) kamen om |
| Imperative mood | |
| kom om | |
| Past participle | |
| (wêze) omkommen, omkomd, omkaam | |
| Infinitive II | |
| omkommen | |
| Afrikaans | vrek |
|---|---|
| Catalan | perir |
| Dutch | omkomen; óndergaan; vergaan; verongelukken; te gronde gaan; eraan gaan; de dood vinden; het leven laten; het leven verliezen; ten onder gaan |
| English | perish |
| Esperanto | perei |
| Faeroese | umkomast; glatast |
| Finnish | tuhoutua |
| French | périr; s’abîmer |
| German | umkommen; untergehen; zu Grunde gehen; tödlich verunglücken |
| Latin | perire |
| Polish | ginąć; umrzeć |
| Portuguese | destruir‐se; perecer |
| Russian | гибнуть |
| Saterland Frisian | uumekuume; unnergunge; tou Gruunde gunge |
| Spanish | perecer |
| Swedish | förgås |
| Thai | เสียชีวิต |