| Aussprache | /ˈuə̯komə/ |
|---|---|
| Trennung | oer·kom·me |
| Wortart | Verb |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) kom oer | (ik) kaam oer |
| (do) komst oer | (do) kaamst oer |
| (hy) komt oer | (hy) kaam oer |
| (wy) komme oer | (wy) kamen oer |
| (jimme) komme oer | (jimme) kamen oer |
| (sy) komme oer | (sy) kamen oer |
| Perfektpartizip | |
| (wêze) oerkommen, oerkomd, oerkaam | |
| Infinitiv II | |
| oerkommen | |
| Englisch | befall; betide |
|---|---|
| Esperanto | okazi al |
| Niederländisch | overkómen |