| Trennung | foar·kom·me |
|---|---|
| Wortart | Verb |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) kom foar | (ik) kaam foar |
| (do) komst foar | (do) kaamst foar |
| (hy) komt foar | (hy) kaam foar |
| (wy) komme foar | (wy) kamen foar |
| (jimme) komme foar | (jimme) kamen foar |
| (sy) komme foar | (sy) kamen foar |
| Imperativ | |
| kom foar | |
| Perfektpartizip | |
| (hawwe) foarkommen, foarkomd, foarkaam | |
| Infinitiv II | |
| goarkommen | |
| Afrikaans | keer; verhoed |
|---|---|
| Deutsch | vorbeugen; verhüten |
| Englisch | prevent |
| Esperanto | preventi; antaŭhaltigi; averti |
| Französisch | empêcher; prévenir |
| Latein | antevenire; antevertere; prohibere |
| Niederländisch | voorkómen; verhoeden |
| Papiamento | prevení |
| Spanisch | prevenir |