| Trennung | or·ga·ni·sear·je |
|---|---|
| Wortart | Verb |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) organisearje | (ik) organisearre |
| (do) organisearrest | (do) organisearrest |
| (hy) organisearret | (hy) organisearre |
| (wy) organisearje | (wy) organisearre |
| (jimme) organisearje | (jimme) organisearre |
| (sy) organisearje | (sy) organisearre |
| Imperativ | |
| organisearje | |
| Perfektpartizip | |
| (hawwe) organisearre | |
| Infinitiv II | |
| organisearjen | |
| Dänisch | organisere |
|---|---|
| Deutsch | einrichten; organisieren |
| Englisch | organize |
| Esperanto | organizi |
| Französisch | organiser |
| Katalanisch | organitzar |
| Luxemburgisch | organiséieren |
| Niederdeutsch | organiseren |
| Niederländisch | regelen; organiseren; uitschrijven |
| Papiamento | organisá |
| Portugiesisch | organizar |
| Saterfriesisch | iengjuchte; organisierje |
| Spanisch | organizar |
| Tschechisch | organizovat; uspořádat |