| Aussprache | /ˈkɪnə/ |
|---|---|
| Trennung | kin·ne |
| Wortart | Verb |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) kin | (ik) koe |
| (do) kinst | (do) koest |
| (hy) kin | (hy) koe |
| (wy) kinne | (wy) koenen, koene |
| (jimme) kinne | (jimme) koenen, koene |
| (sy) kinne | (sy) koenen, koene |
| Perfektpartizip | |
| (hawwe) kinnen, kind | |
| Infinitiv II | |
| kinnen | |
| Afrikaans | mag |
|---|---|
| Deutsch | können; dürfen |
| Englisch | be able |
| Esperanto | povi |
| Niederdeutsch | dörven |
| Niederländisch | mogen |