| Aussprache | /ˈbrɛkə/ |
|---|---|
| Trennung | brek·ke |
| Wortart | Verb |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) brek | (ik) briek, bruts |
| (do) brekst | (do) briekst, brutst |
| (hy) brekt | (hy) briek, bruts |
| (wy) brekke | (wy) brieken, brutsen |
| (jimme) brekke | (jimme) brieken, brutsen |
| (sy) brekke | (sy) brieken, brutsen |
| Imperativ | |
| brek | |
| Perfektpartizip | |
| (hawwe) brutsen | |
| Infinitiv II | |
| brekken | |
| Esperanto | rompi |
|---|---|
| Niederländisch | breken |