| Trennung | út·stap·pe |
|---|---|
| Wortart | Verb |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) stap út | (ik) stapte út |
| (do) stapst út | (do) staptest út |
| (hy) stapt út | (hy) stapte út |
| (wy) stappe út | (wy) stapten út |
| (jimme) stappe út | (jimme) stapten út |
| (sy) stappe út | (sy) stapten út |
| Imperativ | |
| stap út | |
| Perfektpartizip | |
| (wêze) útstapt | |
| Infinitiv II | |
| útstappen | |
| Afrikaans | uitklim |
|---|---|
| Dänisch | stige ud |
| Deutsch | aussteigen |
| Englisch | get out; get out of a car; alight |
| Esperanto | elaŭtiĝi |
| Französisch | descendre |
| Niederländisch | uitstappen |
| Saterfriesisch | uutstiege |