| Del av tal | verb |
|---|---|
| Avstavning | kon·klud·i |
| Indikativ | |
|---|---|
| Presens | konkludas |
| Dåtid | konkludis |
| Futurum | konkludos |
| Konditionalis | |
| konkludus | |
| Imperativ | |
| konkludu | |
| Particip | ||
|---|---|---|
| Aktiva particip | Pasiva particip | |
| Presens | konkludanta | konkludata |
| Dåtid | konkludinta | konkludita |
| Futurum | konkludonta | konkludota |
| afrikaans | aflei |
|---|---|
| danska2 | slutte |
| engelska | gather; induce; infer; conclude; find |
| finska | tehdä johtopäätös |
| franska | conclure |
| färöiska | koma til niðurløgu |
| italienska | concludere; dedurre |
| katalanska | concloure |
| nederländska | afleiden; besluiten; concluderen; een gevolgtrekking maken; opmaken; tot de slotsom komen |
| papiamento | konklú |
| portugisiska | concluir; depreender; tirar conclusão de |
| rumänska | determina |
| saterfrisiska | foulgerje; sluute |
| spanska | concluir; sacar conclusión |
| tyska | folgern; schließen; den Schluß ziehen; schlußfolgen |