| Del av tal | common noun |
|---|---|
| Avstavning | ko·leg·o |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | kolego | kolegoj |
| Ackusativ | kolegon | kolegojn |
| afrikaans | kollega |
|---|---|
| danska2 | kollega |
| engelska | colleague; counterpart |
| franska | collègue |
| färöiska | starvsbróðir; lagsbróðir |
| italienska | collegio; collega |
| katalanska | col·lega |
| latin | collega |
| nederländska | ambtgenoot; collega |
| papiamento | kolega |
| rumänska | coleg |
| saterfrisiska | Amtsbruur; Genosse; Kollege |
| spanska | colega |
| svenska | kollega |
| tjeckiska | kolega |
| turkiska | meslekdaş |
| tyska | Amtsbruder; Amtsgenosse; Genosse; Kollege |
| västfrisiska | amtgenoat; kollega |