| Del av tal | verb |
|---|---|
| Avstavning | i·rit·i |
| Indikativ | |
|---|---|
| Presens | iritas |
| Dåtid | iritis |
| Futurum | iritos |
| Konditionalis | |
| iritus | |
| Imperativ | |
| iritu | |
| Particip | ||
|---|---|---|
| Aktiva particip | Pasiva particip | |
| Presens | iritanta | iritata |
| Dåtid | iritinta | iritita |
| Futurum | iritonta | iritota |
| afrikaans | irriteer |
|---|---|
| engelska | irritate |
| färöiska | erta; arga; ørkymla |
| nederländska | irriteren |
| spanska | acuciar; incitar |
| tyska | reizen; aufreizen; erregen; erzürnen; irritieren; angreifen |