| Del av tal | verb |
|---|---|
| Avstavning | in·dign·i |
| Indikativ | |
|---|---|
| Presens | indignas |
| Dåtid | indignis |
| Futurum | indignos |
| Konditionalis | |
| indignus | |
| Imperativ | |
| indignu | |
| Aktiva particip | |
|---|---|
| Presens | indignanta |
| Dåtid | indigninta |
| Futurum | indignonta |
| danska2 | ærgre sig |
|---|---|
| engelska | be indignant; be irritated; resent |
| finska | närkästyä |
| franska | s’indigner |
| grekiska | αγανακτώ |
| isländska | gremjast |
| nederländska | verontwaardigd zijn; zich ergeren; zich verontwaardigen |
| norska | ergre seg |
| portugisiska | indignar‐se; sentir indignação |
| saterfrisiska | apbroacht weese; sik äntrustje |
| spanska | indignarse |
| svenska | harmas |
| tyska | aufgebracht sein; entrüstet sein; sich entrüsten; sich empören; unwillig sein |
| västfrisiska | ergerje |