| Del av tal | verb |
|---|---|
| Avstavning | i·dent·ig·i |
| Indikativ | |
|---|---|
| Presens | identigas |
| Dåtid | identigis |
| Futurum | identigos |
| Konditionalis | |
| identigus | |
| Imperativ | |
| identigu | |
| Particip | ||
|---|---|---|
| Aktiva particip | Pasiva particip | |
| Presens | identiganta | identigata |
| Dåtid | identiginta | identigita |
| Futurum | identigonta | identigota |
| afrikaans | uitken; identifiseer |
|---|---|
| danska2 | identificere |
| engelska | identify; spot |
| franska | identifier; situer |
| nederländska | identificeren; thuisbrengen |
| papiamento | identifiká |
| portugisiska | identificar |
| rumänska | identifica |
| saterfrisiska | identifizierje |
| spanska | identificar |
| tjeckiska | identifikovat |
| tyska | identifizieren; die Identität feststellen; erkennen; gleichstellen; gleichsetzen |