| Parte del discorso | common noun |
|---|---|
| Sillabazione | cir·kon·stanc·o |
| Singolare | Plurale | |
|---|---|---|
| Nominativo | cirkonstanco | cirkonstancoj |
| Accusativo | cirkonstancon | cirkonstancojn |
| basso‐tedesco | ümstandigheyd |
|---|---|
| catalano | circumstància |
| ceco | okolnost |
| faroense | viðurskifti; umstøður |
| francese | circonstance |
| frisone di Saterland | Uumstand |
| inglese | circumstance |
| olandese | omstandigheid |
| portoghese | circunstância |
| spagnolo | circunstancia |
| tedesco | Bewandnis; Umstand |