| Parte del discorso | adjective |
|---|---|
| Sillabazione | ar·bitr·a |
| Singolare | Plurale | |
|---|---|---|
| Nominativo | arbitra | arbitraj |
| Accusativo | arbitran | arbitrajn |
| catalano | arbitrari |
|---|---|
| ceco | libovolný; svévolný |
| faroense | tilvildarligur; hissini |
| finlandese | mielivaltainen |
| francese | arbitraire |
| frisone di Saterland | oaienmächtich; wilküürelk |
| inglese | arbitrary; despotic |
| italiano | arbitrario |
| latino | arbitrarius |
| olandese | arbitrair; eigenmachtig; willekeurig |
| portoghese | arbitrário; discrionário |
| russo | произвольный |
| spagnolo | arbitrario |
| tedesco | beliebig; eigenmächtig; willkürlich; arbiträr; unumschränkt; launenhaft; Willkür‐ |
| ungherese | tetszőleges |