| Parti du discours | verbe |
|---|---|
| Césure | di·sput·i |
| Indicatif | |
|---|---|
| Présent | disputas |
| Passé | disputis |
| Futur | disputos |
| Conditionnel | |
| disputus | |
| Impératif | |
| disputu | |
| Participes actifs | |
|---|---|
| Présent | disputanta |
| Passé | disputinta |
| Futur | disputonta |
| allemand | disputieren; streiten; sich streiten |
|---|---|
| anglais | argue; dispute |
| catalan | disputar |
| espagnol | disputar |
| féringien | kjakast |
| français | se disputer |
| frison saterland | disputierje; striedje; kibbelje |
| hongrois | társalog |
| néerlandais | disputeren; twisten; redetwisten; strijden |
| polonais | spierać się |
| portugais | contender; disputar; porfiar |
| tchèque | hádat se; přít se |