| Parti du discours | substantif |
|---|---|
| Césure | de·vi·i |
| Nominatif | devii |
|---|---|
| Accusatif | deviin |
| allemand | abschweifen; abweichen |
|---|---|
| anglais | turn; aberrate; deviate |
| bas allemand | afwyken |
| espagnol | desviarse |
| féringien | víkja frá |
| finnois | poiketa |
| français | dévier |
| frison occidental | ôfslaan; ôfwike |
| frison saterland | oudweele; ouwieke |
| hongrois | eltér |
| italien | svoltare |
| néerlandais | afwijken |
| papiamento | desviá |
| portugais | desencaminhar‐se; desviar‐se; extraviar‐se |
| tchèque | odbočit; odchýlit; odchýlit se |