| Parti du discours | adjectif |
|---|---|
| Césure | pru·dent·a |
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Nominatif | prudenta | prudentaj |
| Accusatif | prudentan | prudentajn |
| allemand | gescheit; klug; vernünftig; verständig |
|---|---|
| anglais | prudent; reasonable; sensible; far‐sighted; judicious; sound; wise |
| catalan | prudent; raonable |
| danois | fornuftig |
| espagnol | acertado; escarcha |
| féringien | skilagóður; hyggin; rættsiktaður |
| finnois | älykäs |
| français | prudent; raisonnable; sage |
| frison saterland | klouk; kluftich; finnich; wies; goar |
| italien | sensato |
| latin | prudens |
| néerlandais | verstandig |
| portugais | judicioso; prudente; sensato |
| russe | благоразумный |