| Parti du discours | verbe |
|---|---|
| Césure | ka·pi·tu·lac·i |
| Indicatif | |
|---|---|
| Présent | kapitulacas |
| Passé | kapitulacis |
| Futur | kapitulacos |
| Conditionnel | |
| kapitulacus | |
| Impératif | |
| kapitulacu | |
| Participes actifs | |
|---|---|
| Présent | kapitulacanta |
| Passé | kapitulacinta |
| Futur | kapitulaconta |
| afrikaans | hom oorgee |
|---|---|
| allemand | sich ergeben; kapitulieren; die Waffen strecken; aufgeben |
| anglais | capitulate; surrender |
| catalan | capitular |
| espagnol | capitular |
| féringien | gevast; ganga til ryggjar |
| frison saterland | sik reeke; kaptulierje |
| italien | arrendersi |
| néerlandais | capituleren; zich overgeven |
| portugais | capitulação; rendição |
| turc | teslim olmak |