| Parti du discours | verbe |
|---|---|
| Césure | i·rit·i |
| Indicatif | |
|---|---|
| Présent | iritas |
| Passé | iritis |
| Futur | iritos |
| Conditionnel | |
| iritus | |
| Impératif | |
| iritu | |
| Participes | ||
|---|---|---|
| Participes actifs | Participes passifs | |
| Présent | iritanta | iritata |
| Passé | iritinta | iritita |
| Futur | iritonta | iritota |
| afrikaans | irriteer |
|---|---|
| allemand | reizen; aufreizen; erregen; erzürnen; irritieren; angreifen |
| anglais | irritate |
| espagnol | acuciar; incitar |
| féringien | erta; arga; ørkymla |
| néerlandais | irriteren |