| Parti du discours | substantif |
|---|---|
| Césure | in·te·li·gent·ec·o |
| Nominatif | inteligenteco |
|---|---|
| Accusatif | inteligentecon |
| allemand | Intelligenz; Urteilsfähigkeit; Denkfähigkeit; Verstand; Klugheit |
|---|---|
| anglais | intelligence; smarts; aptitude |
| espagnol | inteligencia |
| français | intelligence |
| islandais | vit |
| italien | intelligenza |
| malais | akal |
| néerlandais | bevattingsvermogen; intelligentie; knapheid; snuggerheid |
| papiamento | inteligensia |
| turc | akıl |