| Parti du discours | substantif |
|---|---|
| Césure | in·struk·ci·o |
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Nominatif | instrukcio | instrukcioj |
| Accusatif | instrukcion | instrukciojn |
| afrikaans | aanwysing |
|---|---|
| allemand | Instruktion; Verhaltungsbefehl; Weisung; Vorschrift; Unterweisung; Anweisung; Dienstanweisung |
| anglais | directions; instruction; brief |
| catalan | instrucció |
| espagnol | instrucciones |
| féringien | leiðbeining |
| français | instruction |
| frison occidental | oanwizing |
| frison saterland | Beleerenge; Instruktion |
| néerlandais | aanwijzing; consigne; instructie |
| portugais | instrução |
| suédois | instruktion |