| Parti du discours | substantif |
|---|---|
| Césure | a·be·ra·ci·o |
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Nominatif | aberacio | aberacioj |
| Accusatif | aberacion | aberaciojn |
| allemand | Aberration; Abirrung |
|---|---|
| anglais | aberration; aberrance; aberrancy |
| espagnol | aberración |
| féringien | frávik; misvísningur |
| français | aberration |
| grec | αποπλάνηση; εκτροπή |
| hongrois | aberráció; eltévelyedés |
| islandais | frávik; villa |
| néerlandais | aberratie |
| portugais | aberração |
| russe | аберрация; отклонение; рассеяние |