| Parti du discours | substantif |
|---|---|
| Césure | e·vi·dent·ec·o |
| Nominatif | evidenteco |
|---|---|
| Accusatif | evidentecon |
| afrikaans | vanselfsprekendheid |
|---|---|
| allemand | Offensichtlichkeit; Augenscheinlichkeit; Evidenz |
| néerlandais | evidentie; onmiskenbaarheid; tastbaarheid; vanzelfsprekendheid |
| portugais | evidência |